24 czerwca 2018 r. Imieniny obchodzą: Danuta, Emilia, Jan

  Witamy na stronie Wyższego Seminarium Duchownego w Drohiczynie    
LITURGIA SŁOWA



Czytania:
; ;
Ewangelia:


Czytania na dzień dzisiejszy - www.mateusz.pl

LINKI
Stolica Apostolska
Episkopat
Katolickie Radio Podlasie
Diecezja Drohiczyńska
Tygodnik Niedziela
Drohiczyńskie Towarzystwo Naukowe
Biblioteka
Biblioteka - dostęp lokalny
 
MULTIMEDIA
Filmy
Prezentacje
 
KRONIKA
2014/2015
2013/2014
2012/2013
2011/2012
2010/2011
2009/2010
2008/2009
2007/2008
2006/2007
 
GALERIA - ARCHIWUM
2008/2009
2007/2008
2006/2007
1977-1997
1956-1976
Wakacje 2006-2008
 
 
MENU
Strona główna
Aktualności
Historia
Przełożeni i wychowawcy
Wykładowcy
Alumni
Kalendarium 2015/2016
Dla kandydatów
Kontakt
 
GRUPY I KOŁA
KSM
CARITAS
Ruch ŚWIATŁO-ŻYCIE
Koło Misyjne
Koło Sportowe
Koło Różańcowe
 
GALERIA
2014/2015
2013/2014
2012/2013
2011/2012
2010/2011
2009/2010
 
 
 
2006/2007
 
 

 

Wybierz kategorie:

Święcenia diakońskie i kapłańskie

Alumni V roku przyjęli święcenia diakońskie, natomiast alumni VI roku przyjęli święcenia kapłańskie.


     W życiu każdego alumna jest wiele chwil, które wymagają od niego podjęcia pewnej decyzji, zajęcia określonego stanowiska. W ciągu całej formacji seminaryjnej jest ich bardzo wiele. Są one duże i małe, trudne i łatwe, jednak wszystkie zobowiązują do dogłębnego przemyślenia, zastanowienia się wręcz przemedytowania ich. Wszystkie one mają prowadzić ku Chrystusowi, jedynemu i wiecznemu Kapłanowi. On jest ostatecznym celem a zarazem początkiem każdego powołania, na które człowiek powinien być zawsze otwarty. Najtrudniejsze decyzje związane są z ostatnimi dwoma latami seminarium. Dotyczą one przyjęcia święceń. Jest to pewien paradoks, który w pełnym świetle widać z chwilą uświadomienia sobie, że każdy kto wstępuję na drogę kapłańskiego powołania musi liczyć się z tym iż święcenia są podstawą kapłańskiego posługiwania. 
   W tym roku również przyszedł czas by tym razem sześciu alumnów Wyższego Seminarium Duchownego w Drohiczynie stanęło w prawdzie przed Bogiem i samym sobą. W dniach 10 - 16 czerwca br. przeżywali oni zamknięte rekolekcje przygotowujące do święceń diakonatu i prezbiteratu. Ćwiczeniom tym przewodniczył ks. Tomasz Pełszyk - ojciec duchowny alumnów. Umocnieni na duchu wrócili w piątkowe popołudnie, by za niespełna kilka godzin czterech spośród nich przyjęło święcenia diakonatu. Święcenia odbyły się w Katedrze drohiczyńskiej 16 czerwca o godz. 17.00. Przez posługę J. E. ks. bpa dr Antoniego Dydycza diakonami zostali: Adam Banaszek (Węgrów), Marcin Gołębiewski (Stoczek Węgrowski), Łukasz Kuźma (Hajnówka) i Krzysztof Malinowski (Bielsk Podlaski). W uroczystości tej wzięli udział profesorzy i moderatorzy seminarium na czele z ks. Tadeuszem Syczewskim - Rektorem. Nie mogło zabraknąć w tak ważnej chwili najbliższej rodziny nowych diakonów jak również ich krewnych i znajomych. Obrzęd święceń rozpoczął się po Ewangelii wywołaniem z imienia i nazwiska kandydatów. Przez wypowiedziane "Jestem" wyrazili oni swoją dobrowolną chęć przyjęcia święceń i obowiązków jakie wypływają z diakonatu. Zobowiązali się oni do tego, że nigdy nie założą własnych rodzin, tj. do celibatu i do codziennego odmawiania Liturgii Godzin. Wkładając swoje ręce w ręce Biskupa przyrzekli mu cześć i posłuszeństwo. Otrzymali także dalmatykę, która od tej pory stała się ich szatą liturgiczną. Wszystkie co działo się w czasie tych święceń nie jest tylko znakiem, ale to wszystko zawiera w sobie pewną głębię i bogatą myśl teologiczną. Ci młodzi ludzie w pełni świadomie oddali swe życie Chrystusowi. Zostali wyświęceni "nie dla kapłaństwa, lecz dla posługi. Umocnieni bowiem łaską sakramentalną, w posłudze liturgii, słowa i miłości służą Ludowi Bożemu w łączności z biskupem i jego kapłanami" (KK 29). Przyjęcie tego urzędu wiąże się z pewnymi, nowymi obowiązkami. W Konstytucji dogmatycznej o Kościele czytamy: "zadaniem diakona jest uroczyste udzielanie chrztu, przechowywanie i rozdzielanie Eucharystii, asystowanie i błogosławienie w imieniu Kościoła związkom małżeńskim, udzielanie wiatyku umierającym, czytanie wiernym Pisma świętego, nauczanie i napominanie ludu, przewodniczenie nabożeństwu i modlitwie wiernych, sprawowanie sakramentaliów, przewodniczenie obrzędowi żałobnemu i pogrzebowemu" (KK 29). Wymownym znakiem służby diakona w czasie liturgii święceń było to, że dwaj spośród nowo wyświęconych diakonów po raz pierwszy usługiwało Biskupowi przy Stole Pańskim. Na zakończenie Eucharystii słowa podziękowania Bogu, Biskupowi, Przełożonym i Rodzinom wypowiedział dk. Krzysztof Malinowski. 
   Święcenia diakonatu były połową tegorocznej radości diecezji drohiczyńskiej. Bo oto następnego dnia w Łochowie o godz. 10.00 dk. Łukasz Gąsior (Węgrów) i dk. Piotr Wróblewski (Łochów) otrzymali z rąk ks. bpa Antoniego Dydycz święcenia prezbiteratu. Wśród zgromadzonych na uroczystej Mszy św. byli kapłani prezbiterium diecezji drohiczyńskiej, rodziny diakonów i parafianie. Wszystkich zebranych powitał ks. prał. mgr Tadeusz Osiński - proboszcz łochowski. W jego słowach odczuć można było radość z tego, że jeden z kandydatów do święceń pochodzi z tej parafii, jak i z tego, że są to pierwsze święcenia w świątyni w Łochowie. W homilii Biskup mówił do kandydatów, by nie zaniedbywali w sobie charyzmatu, który został im dany. Kapłan powinien służyć, modlić się i strzec owiec, które powierzy mu Bóg. Dużo nawiązywał do słów św. Katarzyny ze Sieny, która mówiła, że słudzy Kościoła powinni być jak aniołowie. Aniołowie są stróżami i tacy winni być kapłani. Podobnie jak św. Katarzyna kochała Kościół, tak kochać Go powinien każdy sługa Pana. By ta miłość w tobie wzrastała - mówił Biskup dalej - zamknij się w celi poznania samego siebie. W ten sposób dusza będzie bezpieczna i będzie mogła w pełni służyć Bogu. Po homilii rozpoczął się właściwy obrzęd święceń. W swej formie jest on bardzo podobny do święceń diakonatu. Wymownym gestem była prostracja, czyli leżenie krzyżem. Wyraża ono pełne uniżenie się człowieka przed majestatem i potęgą Pana. W tym czasie chór klerycki śpiewał Litanię do Wszystkich Świętych, wzywając ich wstawiennictwa za tymi, którzy mają przyjąć święcenia. Po włożeniu rąk i modlitwie konsekracyjnej Łukasz i Piotr stali się prezbiterami Kościoła. Otrzymali oni właściwe szaty liturgiczne tj. ornat. Razem z Biskupem odprawili oni pierwszą w swym życiu Eucharystię. Na ich twarzach rysowała się radość, ale i pewna obawa przed tym co będzie na nich teraz czekało. Przed błogosławieństwem, podobnie jak diakoni, tak i nowi kapłani przez usta ks. Piotra Wróblewskiego dziękowali przede wszystkim Bogu, ale i tym którzy w jakikolwiek sposób przyczynili się do tego, że poświęcili się oni Jemu obierając drogę Chrystusowego kapłaństwa. 
   Święcenia są ukoronowaniem całej formacji seminaryjnej. Są to decyzje, które stanowią o przyszłym życiu. Żaden alumn nie może przed nimi uciec lecz musi w pełni dojrzale stawić im czoło. Nieprzejednaną pomocą w takiej sytuacji jest modlitwa. Nie tylko tej jednej, konkretnej osoby ale całej wspólnoty Kościoła. Kapłan wychodzi spośród ludzi i do nich zostaje posłany. Dlatego tak ważnym jest by ludzie modlili się za swoich kapłanów i nowe powołania kapłańskie i zakonne. Jest to wspólna troska o dobro wspólnoty Kościoła. W sposób szczególny modlitwy potrzebują ci co w tym roku przyjęli święcenia diakonatu i prezbiteratu. Cytując św. Katarzynę można by im życzyć: "Niech każde wasze zwycięstwo będzie zwycięstwem Chrystusa"

al. Marcin Szymanik




< powrót


 

 
     

Copyright 2007 - Realizacja KreAtoR