19 lipca 2018 r. Imieniny obchodzą: Alfred, Wincenty, Włodzisław

  Witamy na stronie Wyższego Seminarium Duchownego w Drohiczynie    
LITURGIA SŁOWA



Czytania:
; ;
Ewangelia:


Czytania na dzień dzisiejszy - www.mateusz.pl

LINKI
Stolica Apostolska
Episkopat
Katolickie Radio Podlasie
Diecezja Drohiczyńska
Tygodnik Niedziela
Drohiczyńskie Towarzystwo Naukowe
Biblioteka
Biblioteka - dostęp lokalny
 
MULTIMEDIA
Filmy
Prezentacje
 
KRONIKA
2014/2015
2013/2014
2012/2013
2011/2012
2010/2011
2009/2010
2008/2009
2007/2008
2006/2007
 
GALERIA - ARCHIWUM
2008/2009
2007/2008
2006/2007
1977-1997
1956-1976
Wakacje 2006-2008
 
 
MENU
Strona główna
Aktualności
Historia
Przełożeni i wychowawcy
Wykładowcy
Alumni
Kalendarium 2015/2016
Dla kandydatów
Kontakt
 
GRUPY I KOŁA
KSM
CARITAS
Ruch ŚWIATŁO-ŻYCIE
Koło Misyjne
Koło Sportowe
Koło Różańcowe
 
GALERIA
2014/2015
2013/2014
2012/2013
2011/2012
2010/2011
2009/2010
 
 
 
2009/2010
 
 

 

Wybierz kategorie:

„Słudzy Bożej Miłości – Światła naszego Narodu”

- takie hasło towarzyszyło zebranym na Diecezjalnym Dniu Formacji Pastoralnej, który odbył się dnia 13 lutego 2010 roku w auli Wyższego Seminarium Duchownego w Drohiczynie.


W spotkaniu uczestniczył Ks. Bp Antoni Dydycz – Pasterz Kościoła Drohiczyńskiego, kapłani, alumni oraz wierni świeccy z terenu diecezji drohiczyńskiej. Gośćmi specjalnymi byli: Wanda Wachowicz – wybitna postać polskiej kultury, ks. prał. Stefan Wysocki – kapelan „Szarych Szeregów” oraz red. Krzysztof Kurianiuk z Radia Białystok.
Słowo wprowadzające skierował do zebranych red. Krzysztof Kurianiuk, który przybliżył postać „Basi z Podlasia”, czyli Barbary Wachowicz. Ukazał ją jako mistrza polskiej mowy. Zaznaczył, że mistrzowie języka to ludzie godni najwyższego szacunku i podziwu, którzy pisząc i przekazując swoje myśli czy wskazówki mówią innym jak żyć, aby żyć godnie. Mistrzowie języka są zwykle przewodnikami, drogowskazami, mówiącymi jak i co czynić, by być szczęśliwym. Red. Kurianiuk podkreślił również rolę języka w życiu człowieka. Mówił, że język jest jednym z największych darów, jaki człowiek otrzymał od Stwórcy. Służy on głównie komunikacji z innymi ludźmi, tworzeniu kultury, możliwości pozostawienia po sobie innym pokoleniom zakodowane pismem informacje, o tym, czego w swoim życiu dokonał, czego się nauczył, kogo spotkał na swojej drodze. Wskazał, iż język to dar, który człowiekowi pozwala trwać tysiące lat na ziemi.
Barbara Wachowicz, z racji na trwający Rok Kapłański, ukazała wspaniałą plejadę polskich kapłanów, dzięki którym możemy wzrastać i uczyć się miłować Ojczyznę i Boga. Podczas gawędy odtwarzane były pieśni kościelne, harcerskie i patriotyczne, które wprowadzały ducha polskości i chrześcijaństwa. Z racji na swoje korzenie podlaskie wspomniała najpierw drohiczyńskich kapłanów, a wśród nich m. in. bpa Władysława Jędruszuka, ks. Krzysztofa Kluka – botanika, ks. Michała Wilniewczyca, ks. inf. Eugeniusza Borowskiego, wielkiego kronikarza historii diecezji oraz ks. Mariana Świerszczyńskiego.
Pisarka wspomniała ks. Jakuba Wujka, autora polskiego przekładu Pisma Świętego, który wykazał niezwykłe mistrzostwo językowe i który stał się skarbcem polskiej mowy. Następnie przedstawiła postać, nie tak dawno kanonizowanego, abp Szczęsnego Felińskiego, który w 1848 roku walczył w szeregach powstańców w czasie „Wiosny Ludów”, nazwanego przez swego przyjaciela Juliusza Słowackiego „czystym brylantem i skarbem” i człowiekiem o „anielskich postępkach i rozkwitającej wiedzy”. To właśnie Słowacki przepowiedział „proroctwo” dotyczące Felińskiego, mówiąc, iż stanie się on „chwałą naszą”.
Bliski podlaskiemu sercu Barbary Wachowicz okazał się także ks. Stanisław Brzóska, wielka legenda podlaskich borów, powstaniec zamordowany w Sokołowie Podlaskim. Wspomniała ona również męczenników z Pratulina, którzy jako wierni słudzy Pana, pełni ufności w moc Jego łaski, nie zawahali się złożyć ofiary z życia, dając świadectwo swej przynależności do Kościoła Katolickiego. Ks. Ignacy Skorupka ukazany został jako przyjaciel harcerzy, kapelan Ochotniczego Batalionu Młodzieży, który wykazał się wielką i ofiarną pracą aż po ofiarę swojego życia. Podobnie jak O. Maksymilian Kolbe, który ofiarował się za więźnia, za co nazwany został nazwany „kwiatem katolickiej religijności polskiej”. Barbara Wachowicz przypomniała ks. Stefana Wincentego Frelichowskiego, patrona polskich harcerzy, nazywanego popularnie druhem Wickiem, który mówił: „Wierzę, że państwo, którego wszyscy obywatele byliby harcerzami byłoby najpotężniejsze ze wszystkich”. Ks. Wicek mimo to, iż przeszedł przez trzy obozy koncentracyjne, zawsze traktował swoje życie na ziemi wyłącznie jako służbę Bogu, co potwierdzały słowa, wypisane na jego obrazku prymicyjnym z 1937 roku: „Przez krzyż cierpień i życia szarego z Chrystusem do chwały Zmartwychwstania”. Opisując naczelnego kapelana „Szarych Szeregów” ks. Jan Zieję pisarka odniosła się do bpa. Zygmunt Łozińskiego, ojca duchownego ks. Zieji, który wyraził się o nim w słowach: „uprawiał politykę miłości”. W gawędzie nie zabrakło również wspomnienia o księdzu Jerzym Popiełuszce oraz o księdzu promiennego uśmiechu czyli o Janie Twardowskim. Barbara Wachowicz przywołała postać Prymasa Tysiąclecia – Stefana Kardynała Wyszyńskiego, wspominając, w kontekście wczesnej śmierci jego matki, jak pojechał z prymicją na Jasną Górę, żeby tam oddać się Matce, która będzie zawsze, która nigdy nie umrze. Zacytowała słowa, które często powtarzał Prymas, gdy mówił do kapłanów: „Cokolwiek wsiejecie w duszę narodu, to zawsze ktoś z tego siewu chleb będzie jadł”. Na koniec gawędy przypomniała Jana Pawła II i tytuły jakimi go określano: Biskup Rzymu, „Wikary Jezusa Chrystusa”, Następca Głowy Apostołów, Najwyższy Kapłan Kościoła Powszechnego, Patriarcha Zachodu, Prymas Włoch, Arcybiskup i Metropolita Prowincji Rzymskiej, Głowa Państwa Watykańskiego. Pomimo doniosłości i wielkiej wagi prezentowanego tematu, opowieść Barbary Wachowicz przeplatały także akcenty humorystyczne, na które żywo reagowali słuchacze.
W dowód uznania i z podziękowaniem Barbarze Wachowicz, za wierność tradycji Kościoła Katolickiego, miłość do Polski, promowanie tego, co najpiękniejsze w ojczyźnianej kulturze, ukazywanie wspaniałych postaci, troskę o wychowanie nowych pokoleń na ewangelicznym fundamencie i harcerskim etosie, bp Antoni Dydycz przyznał jej medal zasługi BENEMERENTI Diecezji Drohiczyńskiej. Pisarka natomiast podarowała Ks. Biskupowi obraz Madonny Harcerskiej.
Spotkanie było też okazją do wręczenia Krzyży Papieskich Diecezji Drohiczyńskiej. Otrzymali go następujący księża: Paweł Anusiewicz, Jan Arseniuk, Marek Bielak, Andrzej Chludziński, Zdzisław Jancewicz, Tadeusz Kryński, Dariusz Kujawa, Ludwik Olszewski, Tadeusz Osiński, Józef Poskrobko, Jarosław Radosz, Paweł Rytel-Andrianik, Krzysztof Żero, Roman Szmurło, Mieczysław Rzepniewski, Stanisław Wojciechowski, Walenty Wojtkowski, Kazimierz Zalewski oraz Krzysztof Żero.
            W kolejnym punkcie spotkania głos zabrał ks. Paweł Rytel-Andrianik, student biblistyki. Jego występ był promocją pierwszej publikacji „Biblioteki Drohiczyńskiej”. Ks. Paweł miał znaczny wpływ na jej powstanie i redakcję. Zatytułowana jest ona „Wy jesteście moim listem...”. Zawiera listy pasterskie bpa Antoniego Dydycza, napisane przez 15 lat jego biskupiej posługi, w latach 1994 – 2009. Publikacja bogata jest w fotografie przedstawiające różnorodność posługi zakonnej i biskupiej Pasterza Diecezji Drohiczyńskiej. Na koniec spotkania głos zabrał gospodarz uroczystości bp Antoni Dydycz, dziękując uczestnikom za spotkanie, a prelegentom za interesujące wystąpienia.


Barbara Wachowicz – „Basia z Podlasia”, jedna z najwybitniejszych postaci polskiej kultury, pisarka losu polskiego, minister patriotyzmu, mistrz polskiej mowy, scenarzystka, historyk literatury, wybitna reportażystka, autorka wystaw, spektakli, programów radiowych i telewizyjnych, laureatka wielu nagród w tym m. in. Złotousty Chryzostom (1999), Order „Polonia Mater Nostra Est” (2001) za wybitny i wyjątkowy dar przekazywania młodzieży skarbów narodowego dziedzictwa, Złoty Mikrofon (2002), nagroda św. Brata Alberta (2005) za wierność Polsce, order „Pro memoriał” za wybitne zasługi w utrwalaniu pamięci o bohaterach walki o niepodległość Polski (2005). Wybrana przez Amerykański Instytut Biografii jedną z wielkich kobiet XXI wieku, a także honorowa obywatelka miasta Drohiczyna. Autorka takich dzieł jak: „Marie jego życia” (biografia Sienkiewicza), „Malwy na lewadach”, „Ogród młodości”, „W Ojczyźnie serce me zostało”, „Kamyk na szańcu – opowieść o Druhu Aleksandrze Kamińskim i Jego Bohaterach” i wielu innych. Ks. prof. Janusz Pasierb ocenia twórczość Barbary Wachowicz ocenia następująco: „Pod jej piórem, przed jej obiektywem przeszłość nie jest „cokolwiek dalej”, lecz zupełnie blisko. Mickiewicz wyjechał przed chwilą, Kościuszko zaraz powróci, Chopin jeszcze gra...To jest ciągle ta sama Polska. Bezgraniczna. Zaścianek i Europa, ojczyzna i przyswojona sztuką obczyzna tworzą jedno wielkie ludzkie uniwersum, oświecone rozumem, ogrzane sercem”. Więcej informacji o Barbarze Wachowicz można znaleźć na stronie www.barbara-wachowicz.pl 

al. Paweł Badura

Więcej zdjęć znajdziesz w GALERII



< powrót


 

 
     

Copyright 2007 - Realizacja KreAtoR