18 listopada 2018 r. Imieniny obchodzą: Aniela, Klaudyna, Roman

  Witamy na stronie Wyższego Seminarium Duchownego w Drohiczynie    
LITURGIA SŁOWA



Czytania:
; ;
Ewangelia:


Czytania na dzień dzisiejszy - www.mateusz.pl

LINKI
Stolica Apostolska
Episkopat
Katolickie Radio Podlasie
Diecezja Drohiczyńska
Tygodnik Niedziela
Drohiczyńskie Towarzystwo Naukowe
Biblioteka
Biblioteka - dostęp lokalny
 
MULTIMEDIA
Filmy
Prezentacje
 
KRONIKA
2014/2015
2013/2014
2012/2013
2011/2012
2010/2011
2009/2010
2008/2009
2007/2008
2006/2007
 
GALERIA - ARCHIWUM
2008/2009
2007/2008
2006/2007
1977-1997
1956-1976
Wakacje 2006-2008
 
 
MENU
Strona główna
Aktualności
Historia
Przełożeni i wychowawcy
Wykładowcy
Alumni
Kalendarium 2015/2016
Dla kandydatów
Kontakt
 
GRUPY I KOŁA
KSM
CARITAS
Ruch ŚWIATŁO-ŻYCIE
Koło Misyjne
Koło Sportowe
Koło Różańcowe
 
GALERIA
2014/2015
2013/2014
2012/2013
2011/2012
2010/2011
2009/2010
 
 
 
2009/2010
 
 

 

Wybierz kategorie:

Święcenia diakońskie i kapłańskie

 Diecezja drohiczyńska ma 11 nowych prezbiterów, którzy 12 czerwca przyjęli w Sanktuarium Trójcy Przenajświętszej w Prostyni, święcenia kapłańskie z rąk J. E. Ks. Bpa Antoniego Pacyfika Dydycza. Dzień wcześniej natomiast, w katedrze drohiczyńskiej odbyły się święcenia diakońskie czterech alumnów piątego roku.


Wyższe Seminarium Duchowne jest miejscem, które przygotowuje młodych mężczyzn do służby Panu Bogu i ludziom w kapłaństwie.
Święcenia diakonatu są pierwszym stopniem święceń w Kościele. Diakoni nie spełniają żadnych funkcji kapłańskich. Pomagają natomiast kapłanom przy ołtarzu oraz pełnią ważną rolę w działalności ewangelizacyjnej.
W uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa, 11 czerwca b. r. w katedrze drohiczyńskiej, J. E. ks. bp Antoni Dydycz udzielił święceń diakonatu czterem alumnom drohiczyńskiego WSD: Pawłowi Badurze, Przemysławowi Janowi Łozie, Arkadiuszowi Tymoszukowi oraz Radosławowi Żukowskiemu.
W homilii Ksiądz Biskup zaznaczył, że obchodzona tego dnia uroczystość Serca Pana Jezusa, Serca, które jest ciche i bardzo pokorne, podkreśla szczególnie służebny wymiar diakonatu. Serce Pana Jezusa jest darem Boga, mówił Ksiądz Biskup, ten dar za chwilę otrzymacie. Ksiądz Biskup mówił dalej, że służebność jest postawą niezbędną w życiu diakonów. Potrzeba jej do wierności powołaniu. Potrzeba jej także w kapłaństwie, do którego przygotowują się przyjmujący święcenia diakonatu. Aby dobrze to rozumieć, mówił Ksiądz Biskup, spojrzeć należy na Serce Jezusowe. Ono poszukuje zaginionych owiec. Świat nie zostawi dziewięćdziesięciu dziewięciu dla ratowania tej jednej, a Serce Jezusowe jest na to gotowe. Bądźcie prawdziwymi diakonami, tym wezwaniem skierowanym do kandydatów do święceń zakończył Ksiądz Biskup homilię.
Sam obrzęd święceń diakonatu zawiera szereg ważnych znaków i modlitw. Najważniejsze jednak momenty to ślubowanie czci i posłuszeństwa biskupowi oraz nałożenie rąk biskupa i modlitwa konsekracyjna odczytywana przez biskupa bezpośrednio po śpiewie Litanii do Wszystkich Świętych. To właśnie wtedy otrzymujący świecenia leżą krzyżem przed ołtarzem.
Święcenia prezbiteratu są drugim stopniem święceń w Kościele. Prezbiterat jest to inaczej mówiąc sakrament kapłaństwa, który ustanowił sam Pan Jezus.
J. E. ks. bp Antoni Dydycz święceń prezbiteratu udzielił w b. r. 12 czerwca w parafii Trójcy Przenajświętszej w Prostyni, która przeżywa właśnie jubileusz 500 lecia objawień świętej Anny w miejscu, gdzie dzisiaj stoi kościół parafialny.
Święcenia prezbiteratu przyjęło jedenastu diakonów: Karol Biegluk, Sylwester Falkowski, Paweł Hryniewicki, Daniel Jankowski, Piotr Pędzich, Tomasz Przewoźny, Łukasz Skarżyński, Łukasz Suszko, Marcin Szymanik, Wojciech Waldemar Wysocki oraz Grzegorz Ziembowski.

W homilii wygłoszonej podczas Mszy Świętej, Ksiądz Biskup najpierw ukazał świętą Annę jako wzór dobrego ucznia Pana Jezusa. Była Ona dobrą babcią podpatrującą swojego Wnuka. Dlatego na pytanie: Jak dobrze żyć? któż lepiej odpowie, niż św. Anna? – pytał Ksiądz Biskup.
Dalej Ksiądz Biskup mówił, że Drogą do Ojca, który powołuje, który powołał do kapłaństwa konsekrowanych w tym dniu kapłanów, jest Jezus Chrystus i nie mamy innej drogi. Pytanie postawione przez Pana Jezusa św. Piotrowi: Czy miłujesz Mnie? często jest i będzie także kierowane do każdego z przyjmujących święcenia prezbiteratu. Pan Jezus jest cierpliwym wychowawcą dlatego to pytanie wciąż zadaje: Czy miłujesz mnie więcej? A potem daje czas na zastanowienie i odpowiedź. Ma to się dokonywać przez całe życie kapłana i ma to być wyrazem miłości kapłana do Trójjedynego Boga. Ta miłość zaś to uświęcanie czasu wspólnoty Chrystusowej, do której posłany jest kapłan, zakończył Ksiądz Biskup.
W obrzędzie święceń prezbiteratu, obok elementów występujących w obrzędzie święceń diakonatu, na szczególne wyróżnienie zasługuje namaszczenie świętym olejem krzyżma dłoni kapłana. Jest to zewnętrzny znak konsekracji mężczyzny. Od tej chwili Pan Bóg ma szczególne prawo do kapłana, do jego czasu (obowiązek modlitwy liturgią Godzin, praca katechetyczna, służba przy ołtarzu, ewangelizacja itd.).

Po przyjęciu święceń nowi kapłani otaczają ołtarz by razem ze swym biskupem sprawować pierwszą w swoim życiu Eucharystię. Kilka następnych dni jest zawsze czasem, w którym nowi kapłani sprawują Msze Święte prymicyjne odprawiane już samodzielnie.
Tegoroczne święcenia diakonatu i prezbiteratu są też uwieńczeniem zakończonego już Roku Kapłańskiego, którego owocem niech będzie uświęcenie całego Kościoła Chrystusowego.

al. Łukasz Borzęcki



< powrót


 

 
     

Copyright 2007 - Realizacja KreAtoR